Gecelerin Sonu Yokmuş (Alper Özçelik)

Kin tutmaz içim

Ağlıyorum, nefretimin yağmurunda ıslanman için

Korkuyorum, ya gel ya çık git içimden

Gecelerin sonu yokmuş

Gördüm penceremin buğusunda

Oralar soğuk olur, üşümenden korkuyorum omuzunda

Sebebini aramakla geçiyor günlerim halen

Bari gitmeden önce bir iyilik yapıp da vursaydın beni madem

Beni madem hiç sevmedin, onca yıl nasıl dayandık o zaman, susma

Bıraktığım yerde kalmadın. Sana hayat bana kalansa yine kin kusmak

Zaman dursaydı, seni bıraktığım gibi bulsaydım, zor muydu

Arayıp sorsaydın ya, uzattığım elimi tutsaydın

Beni duysaydın anlardın. Olmadığın her günü ölüm saydım

Dönerdim hayata yanımda sen yine olsaydın

Ya gel hayallerini koy yanıma

Ya vur zincirleri bu kollarıma

Ya da sus, kendini de kandırma

Bana dur deme ne olur

Onun olmayı seçmiştin. O gün benim için her şey bitmişti

Görmeyeli değişmişsin, sanki benim elimi tutan sen değildin

Bugün yine yokluğun yağdı üstüme, tonlarca bunu görmeliydin

İkinizi öyle gördüğüm an ölmeliydim

Yağmurun ıslattığı zemin gibiydi suratım durakta beklerken

Yine sigara yakıp pekiştirdim her şeyi

Umarım tekrar denk gelmem

Bir de topladım eşyalarımı sessizce eski dostlarla vedalaşıp

Yeni mahallem oldukça sakin, her gece hayalin yastığımla selamlaşır

Ne varsa balkonumda var, odam çekmecem kadar soğuk

Bana senden hatıra ne var ne yoksa keşkeler kadar dolu

Bazen sıkılıyorum her şeyden, keşke insanlar yok olsalar

Bu gece de ona gül, bu gece de onun ol, bu gece de yat omzuna

Yine ezanlar okundu sabah oldu bak, kaçan uykularıma artık sebep olma

İnan umrumda değil zerre onun olman, gidiyorum artık sebep olma

Yine ezanlar okundu sabah oldu bak, kaçan uykularıma artık sebep olma

İnan umrumda değil zerre onun olman, gidiyorum artık sebep olma

Gecelerin sonu yokmuş

Gördüm penceremin buğusunda

Oralar soğuk olur, üşümenden korkuyorum omuzunda

Ya gel hayallerini koy yanıma

Ya vur zincirleri bu kollarıma

Ya da sus, kendini de kandırma

Bana dur deme ne olur