Gittin Gideli

Seni seviyorum

Adım gibi yüreğim gibi tarihim gibi

İsmini isimsiz duvarlara yazıyorum

Kimsenin bilmediği şarkılarda ağlıyorum

Tarih yazıyorum alyazmalım tarih

Sen dağdaki kartalı sevdin

Sana güvercin olduğumu nasıl söylerim

Sen büyüktün büyük şehrin insanıydın

Sana büyük kocaman sözler etmem gerekliydi

Ama hiçbirini edemedim Dedim ya seni seviyorum

Seni sevmeme neden olan bir şey var.Bilmiyorum

Sensizliğin bilmecesindeyim daha Çözmeye çalışıyorum

Sonbahar geliyor gözlerime bazen dökülüyorum

Döküldükçe rahmet oluyorum susayan sevdalara

Bazen bir türkü söylüyorum ta derinden

Aydınlanmaya çalışıyor içimdeki karanlık ben aydınlandıkça

Karanlıklardan soruyorum seni bazen

Ağlıyorum,ağladıkça seni çok seviyorum

Şimdi içindeki bütün sevgileri yüreğine at

Çünkü hepsini ama hepsini bir gün bana kusacaksın

Hani bir şiirim vardı sana yazdığım

Ağlamanın zindan olduğu bir ülkede

Sen prenses bense prens olacaktım

Karanlığı yenecektik mapuslar sadece ağlamayı zindan edecekti

Yarınlar olmasa da kuracaktık umut sürgününü ayrılık zincirini

Hatırlar mısın hasret kelebeğim hatırlar mısın

Gözleri mehtaba benzeyen zalim kadın hatırlayamazsın

Çünkü sen unutmaya sevdalısın bense sana sevdalıyım

Ben şimdi yorgun bir şair gibi

Ben şimdi yüreğini alın teriyle kazanan bir işçi bedeni gibi

Yorgun argın kimsesiz sensiz şerefsiz

Ve seni seviyorum seni sevmeme neden olan bir şey var bilmiyorum