Yıkılır

her şey yanar her şey kahır

üzerime mi yıkılır

yüreğe sızısı kalır

yüreğe sızısı kalır

sadece izliyorum

duygularımı gizliyordum çok gülerek

ağlamak istiyordum

kahrolmaya teşne durumlara düşmeye alışık

pisti yolum benim

her sabrın sonu yenilgi olunca

insanlığımızı dissliyordum

değişmiyor bazı şeyler

koca ömrüm razı gelmez

yolun yarısına küsurat var

içimdeki çocuğu bir görsen sen

hiç görmezler

hiç görmezsen nasıl varıcaz o huzurlu zamana

hiç dönmezsen

hiç dönme sen

eski dostum sevdiğim özlediğim

beklediğim ya da her kimsen

hiç dönme sen

tüm izlerin iyiliklerin ihanetin

vesairenle çekip git sen

tek başına tutunduğum

hayatımı sizinle yok edemem

benden çaldıklarınızı

görmezden gelip tekrar edemem

ruhlarınız yanımda yok

umrumda değilsiniz hiç bedenen

varoluşuma isyanımı sizleri dahil edip kirletemem

her şey yanar her şey kahır

üzerime mi yıkılır

yüreğe sızısı kalır

yüreğe sızısı kalır

çağırıyor

toprak beni çağırıyor

hayat meskun mahalde

müşkül durumların toplamı buna çare yok

elimde değil bağırsam da sesim hiç çıkmıyor

gözlerim dahi dolmuyor artık

kalbim belki de atmıyor

kendimi aradım durdum

kendime vardım sandım

aksime baktığımda gerçekliğin gözbebekleri vardı

korkuya teslim aklım en sonunda şuna vardım

eski dostum sevdiğim özlediğim sen hep buradaydın